chén shā fēi yān jìn
沉沙飛煙盡
— jǐn yǐ cǐ niàn dà qīng gōng qīn wáng yì xīn
—謹以此念大清恭親王奕訢
fó shuō ， sù shì yīn yuán ， qǐ xīn dòng niàn ， jí jiù yè zhàng 。
佛說，宿世因緣，起心動念，即就業障。
lún huí kān rěn ， jiē rú chén shā fēi yān sàn jìn 。
輪迴堪忍，皆如沉沙飛煙散盡。
míng chéng míng liè ， xíng jìn liàng qiāng 。
名成名裂，行盡踉蹌。
＂ qiān qiū shì fēi shū dié mèng ， dào tóu nán yǔ mìng xiāng zhēng 。＂
＂千秋是非輸蝶夢，到頭難與命相爭。＂
zhè yí jù bèi hòu ， shì duō shǎo xuè lèi ér bù néng yán ？
這一句背後，是多少血淚而不能言？
cǐ shēng yǐ zhì mò lù ， cǐ jú yǐ zhì jué lù 。
此生已至末路，此局已至絕路。
qǐ zhè jiù juàn cān xiáng shī xíng (hang) niàn zuò jué wàng
啟這舊卷參詳 詩行(hang)唸作絕望
rèn píng qián kūn bù wǎng chéng xū wàng
任憑乾坤不往 成虛妄
qīng yà (ya) shǐ mò fú chén
傾軋(ya)始末浮沉
rú xì wén diē dàng (dang)
如戲文跌宕(dang)
yǐ jìn cháng rén shì báo yǔ liáng
已盡嘗 人世薄與涼
gōng míng tān liàn quán diān mò liǎo (liao) bú guò yún yān
功名貪戀權巔 末了(liao)不過雲煙
lún huí xīng wáng kāi piān jī zì tiān
輪迴興亡開篇 幾字添
bāo yǔ biǎn zàn dǐ (di) jiàn jìn shì hòu rén yán
褒與貶 贊詆(di)間 盡是後人言
wàn zhàng qīng yún qǐng kè chéng wàn zhàng shēn yuān
萬丈青雲頃刻成萬丈深淵
liú shā fù shàng huáng quán shì shì bù xī hé chuān
流沙覆上黃泉 世事不息河川
qiān qiū mèng chàng zěn kān jì bǐ duān
千秋夢悵怎堪記筆端
xuè lèi pū jiù nán kàn (kan) zài wú rén huái miǎn
血淚鋪就難衎(kan) 再無人懷緬
wèn cǐ piān huán yǒu jī nán yán
問此篇 還有幾難言
chén shā fēi yān sàn jìn tú liú bǎi nián mà míng
沉沙飛煙散盡 徒留百年罵名
yǐ tā nián shèng shì jì jūn yīng líng
以它年盛世祭君英靈
liàng qiāng cán jú yǐ dìng fán huá yí mèng xǐng
踉蹌殘局已定 繁華一夢醒
xī zhào yú huī huāng cǎo chǔ mò lù piāo píng
夕照餘暉荒草處末路飄萍
